Ik las Pride & Prejudice, ik bleef gefocust en genoot ervan. En natuurlijk had het alles te maken met M/V/X, met al die meisjes die een man moeten vinden en wat daarbij proper is en wat niet zo.
Nu ik op Book Riot dit interessante stuk lees over Quiet and underestimated characters (veelal meisjes), moet ik weer Mary Bennet denken aan hoe cool ik Mary vond. Ze heeft een rol van niks, eigenlijk wordt ze effenaf genegeerd. Maar ik herinner me dat ze ergens zegt alles prima te vinden, zolang ze haar ochtenden maar heeft om te lezen en studeren en muziek te maken. Hoe fantastisch is dat, dacht ik.
Op Book Riot opperen ze dat Mary geacht wordt de rol van spinster-van-de-familie op zich te nemen, dat ze verondersteld wordt straks voor haar ouders te zorgen. 'Accepteert Mary stilletjes die rol, door zichzelf te begraven in haar boeken en haar muziek, en laat ze de droom van het leven dat ze zou kunnen leiden los nog voor ze er te gehecht aan geraakt?' vragen ze zich af. Wie weet. Het allerinteressantste komt na die vraag:
'To modern sensibilities, accepting a role that is laid out before us without argument is simply not done. But to be able to choose one’s own path, for women OR men, is a pretty new thing, really.'Hoe fijn en boeiend is het om de spotlight te zetten op de kleine personages in de kantlijn?
No comments:
Post a Comment