Vandaag in de kranten: hoe kon het Rode Kruis in hemelsnaam een racistische zwemposter fabriceren? De poster toont wat je wel en niet mag doen in het zwembad. Wie is cool en wie is niet cool? Alle coole kinderen blijken blank te zijn, alle niet zo coole kinderen blijken donker te zijn.
De poster hangt al jaren in Amerikaanse zwembaden en niemand had door wat er op stond. Tot een moeder de poster zag en het opmerkte. Nu staat iedereen op zijn achterste poten.
Ik denk dat dit kon gebeuren omdat blanke middenklassers de poster gemaakt hebben. En dat ze er niet bij nadachten. Dat ze niet keken. Ik denk dat er zo veel ongelukken gebeuren.
Ik wil wel eens kijken wat de meisjes en de jongens (en de papa's en de mama's en de opa's en de oma's) doen in al die fijne, grote, kartonnen zoekboeken. Rotraut Susanne Berner, ik kijk naar u!
29.6.16
23.6.16
To Crafty Girl or not to Crafty Girl
Zo'n blog in elkaar puzzelen is trouwens ook wel interessant.
Een roze en blauw kleurenschema? Ironisch, maar toch maar niet. Al dit blauw, is dat dan voor jongens? En how about een lettertype dat Crafty Girl heet?
Een roze en blauw kleurenschema? Ironisch, maar toch maar niet. Al dit blauw, is dat dan voor jongens? En how about een lettertype dat Crafty Girl heet?
Chimamanda Ngozi Adichie
We should all be feminists van Chimamanda Ngozi Adichie doet de ronde op kantoor. (Chimamanda Ngozi Adichie is die van Amerikanah, wat ik dringend moet lezen.) Kathleen is begonnen. Daarna kwam ik. Ik schreef ongeveer de helft over in mijn M/V/X-schriftje. Ik gaf het door aan Margot. Tania heeft het in huis (en wou het cadeau doen aan haar pasgeboren kleindochter). Sylvie heeft haar eigen exemplaar.
Het is een dun boekje en het leest als een trein. Het is eigenlijk min of meer Adichie's TED-talk, maar dan op papier. Het is geestig en tragisch en vooral vreselijk wáár. Ze zegt bijvoorbeeld: "I often make the mistake of thinking that what is obvious to me is just as obvious to everybody else."
Blijkbaar krijgt in Zweden elke 16-jarige het boekje zijn/haar eigen exemplaar van We should all be feminists. Ze willen er de discussie over gendergelijkheid en feminisme mee aanzwengelen.
Adicie heeft trouwens nog een geweldige TED-talk: The danger of a single story. Daarin gaat het over kinderliteratuur. Ik ga er niet uit citeren, daarvoor is het geheel te belangrijk.
Dit is luisteren, luisteren, noteren. Dit is eten en drinken.
Het is een dun boekje en het leest als een trein. Het is eigenlijk min of meer Adichie's TED-talk, maar dan op papier. Het is geestig en tragisch en vooral vreselijk wáár. Ze zegt bijvoorbeeld: "I often make the mistake of thinking that what is obvious to me is just as obvious to everybody else."
Blijkbaar krijgt in Zweden elke 16-jarige het boekje zijn/haar eigen exemplaar van We should all be feminists. Ze willen er de discussie over gendergelijkheid en feminisme mee aanzwengelen.
Adicie heeft trouwens nog een geweldige TED-talk: The danger of a single story. Daarin gaat het over kinderliteratuur. Ik ga er niet uit citeren, daarvoor is het geheel te belangrijk.
Dit is luisteren, luisteren, noteren. Dit is eten en drinken.
22.6.16
Hermelien Griffel
Collega Kathleen is groot geworden met Harry Potter. Ze heeft het over Hermelien Griffel, over de activiste slash feministe Hermelien Griffel. Ik vraag haar welke boeken ik moet (her)lezen om een goed beeld van haar te krijgen. Ze zegt deel 2 en het eerste deel van deel 7.
Dus hier zit ik, met Harry Potter en de geheime kamer op schoot. Alleen gaat het nu niet over Potter.
Dus hier zit ik, met Harry Potter en de geheime kamer op schoot. Alleen gaat het nu niet over Potter.
Subscribe to:
Comments (Atom)