We should all be feminists van Chimamanda Ngozi Adichie doet de ronde op kantoor. (Chimamanda Ngozi Adichie is die van Amerikanah, wat ik dringend moet lezen.) Kathleen is begonnen. Daarna kwam ik. Ik schreef ongeveer de helft over in mijn M/V/X-schriftje. Ik gaf het door aan Margot. Tania heeft het in huis (en wou het cadeau doen aan haar pasgeboren kleindochter). Sylvie heeft haar eigen exemplaar.
Het is een dun boekje en het leest als een trein. Het is eigenlijk min of meer Adichie's TED-talk, maar dan op papier. Het is geestig en tragisch en vooral vreselijk wáár. Ze zegt bijvoorbeeld: "I often make the mistake of thinking that what is obvious to me is just as obvious to everybody else."
Blijkbaar krijgt in Zweden elke 16-jarige het boekje zijn/haar eigen exemplaar van We should all be feminists. Ze willen er de discussie over gendergelijkheid en feminisme mee aanzwengelen.
Adicie heeft trouwens nog een geweldige TED-talk: The danger of a single story. Daarin gaat het over kinderliteratuur. Ik ga er niet uit citeren, daarvoor is het geheel te belangrijk.
Dit is luisteren, luisteren, noteren. Dit is eten en drinken.
No comments:
Post a Comment